ten yara/ı/sı

ten yarı/a/sı

hangi çığlığa düşsem ,umarsızlığa savrulan kalem ıslığıdır sesim;
ezgisi ,unutmaz kağıda emzirdiğim ahlarımı…

öyle çabuk bitmezdi ,bana senden yadigâr kalan sızı;
büyütüp ,kanatıyor içimden usta bir el çocukluğumu
uzandığım güller soluyor suyumda…bütün renkler
mora yazgılı ;çözülürken gözümde siluetin, kör kuyularım
susuz yaz;uzak yağmurları yağmaz içime vuslatın
ne suya hasreti biter ömrün,ne seller basar bahçesini…talan
kurak geçiyor mevsimler; geciktiğim hayata dair ne varsa yalan
anılar peşinde belleğim: damıtılmış keder sızıyor hayattan
ver hesabını şimdi korkundan beslenen iğdiş eden susmalarının
geçerken yorgun gözlerinin altından çizgileriyle kırılmış hayatının

şimdi ses/n/sizlik :yüzümde zaman dişlisi,öğütüyor
düşlerimi;acıyor ruhumda yaram, kanıyor tenimin yarı/a/sı…




22.05.2010 kırşehir coşkun edip soykan




Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !